Posted on March 21st, 2012 by irene
Zoals een schoorsteenveger uit een vorig hoofdstuk ooit zei: ‘wind uit het Oosten, brengt mist in de nacht’, zo brengt diezelfde Oostenwind dit keer geen mist, maar zon! Heel veel zon. Gisterochtend om 06:10 uur is de astronomische lente van 2012 officieel begonnen. En daar krijgt iedereen toch een beetje de kriebels van.
De koeien die een hele winter lang op stal staan, alsof ze zes maanden in de spits in een metro in New York naar halte ‘Lente’ hebben gereden, vieren hun vrijheid in het heerlijke groene gras (ja ik ben me bewust van het pleonasme, of de tautologie, of wat het ook zijn mag, maar dat heeft deze poëtische blog nou eenmaal even nodig..), springend en hupsend als puppy’s of ander klein grut. De ruim zestig kinderen op de Musical Fabriek waar ik volop mee aan het oefenen ben om ze de eerste kneepjes van het musical-vak mee te geven, zijn drukker dan ooit, nu ze weten dat ze al bijna met zonder jas naar buiten kunnen!
Op het Haags Montessori Lyceum nemen we het lente gevoel wel heel letterlijk, waar ik samen met musical-collega Gerlinde Vliegenthart en muzikale vriend Matto Kranenburg een groep leerlingen begeleid met de musical ‘Lente Kriebels’, naar een idee van de Broadway musical Spring Awakening. Een stuk over de ontdekking van liefde en sex, verwikkeld in 1891 en 2012, welke over 3 weken te zien zal zijn op het HML.
En dan is er nog een ander leven wezentje dat begint te kriebelen, op dit moment nog niet groter dan 20 centimeter, maar al volop in beweging in mijn buik! Het is een van de dingen die de lente van 2012 zo extra mooi doet beginnen. Eind augustus verwachten we deze mini versie van mij (en zijn/haar papa natuurlijk), waardoor we de lente kriebels in het najaar lekker kunnen voortzetten!
Mar 21 2012
Posted on August 11th, 2011 by irene
We zijn ons in het Circustheater al een tijd bewust dat het einde van Mary Poppins steeds dichterbij komt. Zo zijn mijn ‘kleedkamer vriendinnetjes’ zo aardig geweest om een kraskalender van de maand augustus voor ons aan te schaffen, met het idee van; aftellen kan leuk en misschien zelfs nuttig zijn! Toch fijn als je 100.000 euro wint zo vlak voor je ww! Maar ook buiten de kleedkamer is men druk bezig met afscheid nemen. Een heus countdown-bord is onlangs opgehangen en de dames van de public-relations lopen ijverig rond met een mini-cam om de laatste impressies achter de schermen te kunnen laten zien aan ons miljoenen publiek. Van die dames kwam tevens het verzoek om een anekdote of herinnering op papier te zetten om te kunnen delen met datzelfde publiek. Ik ben er van overtuigd dat na anderhalf jaar Mary Poppins in Scheveningen, menig castlid een boek kan schrijven over dit avontuur. Maar dat werd ons niet gevraagd. Ik hou het daarom dan ook maar bij een anekdote.
Het was donderdagmiddag 2 juni. Een matinee voorstelling werd een hoogtepuntje voor de één, een dieptepuntje voor de ander. Midden in één van de vrolijkste liedjes uit de show, ontbrak plots onze Mary van de dag, Sophie bleek door haar enkel te zijn gegaan! Vanaf dat moment werd het voor mij heel spannend; IRENE, OMKLEDEN, NU! JE MOET NU OP! NU, NU, NU!!!! Van het ene kostuum werd ik met een rotgang in het Mary kostuum gehesen en vliegensvlug omgetoverd in die vliegende dame. Dat was de ultieme ‘understudy test’ en ik moet zeggen, volgens mij is hij succesvol verlopen.
En nu is het alweer augustus en tel ik voor de zoveelste keer het aantal shows dat we nog mogen spelen. Noortje zal op zondag 28 augustus, rond 17:00 uur voor de allerlaatste keer over het publiek vliegen. Dat zijn nog 16 nachtjes en 17 uur . (de maandagen uiteraard niet meegerekend…) Mijn laatste vlucht als Mary zal zijn op dinsdag 23 augustus, over 11 nachtjes en 22 uur!
Het was me een waar genoegen te mogen staan in een warme productie als deze, maar na ruim 550 shows wordt het toch echt tijd voor een nieuw avontuur! En daar kun je weer alles over lezen op www.musical-fabriek.nl, een van de vele avonturen dat komen gaat!
Aug 11 2011
Posted on July 4th, 2011 by irene
Aan alle leuke dingen komt een eind, zo ook aan Mary Poppins. Nu is dit geen nieuws meer, want wie niet onder een steen heeft gelegen heeft de spotjes op tv en die grote gele sticker over het hoofd van Noortje Herlaar op het Cicustheater wel gezien. Maar waar veel mensen wel al sinds de vorige blog op hebben zitten te wachten is die ene hamvraag die maar niet beantwoord werd. Na ruim anderhalf jaar tappen, vliegen en hele lange woorden zingen is het hoog tijd voor: de Musical-Fabriek! Vanaf september 2011 ga ik kinderen vanaf 6 jaar alle kneepjes van het musical vak leren; zingen, dansen, acteren, alles komt aan bod! De Musical-Fabriek is een zelf opgezet project dat vooralsnog gevestigd zal zijn in Alkmaar en Den Haag. In Alkmaar heb ik mijn oude basisschool weten te ‘strikken’ om de gymzaal te mogen gebruiken en wat is er nou leuker dan een trip to memorylane op een school die nauwelijks iets veranderd is? Natuurlijk, er zijn twee keer zoveel klassen, dus de school heeft moeten uitbreiden, maar de charmes van dit prachtige oude gebouw zijn heel goed bewaard gebleven en het was dan ook echt een genot om weer even terug zijn! Den Haag is nu al een aantal jaar mijn woonplaats dus is het alleen maar logisch dat ik ook daar een Musical-Fabriek opstart. Wie weet wordt het een doorslaand succes en sta ik volgend jaar ook wel in Urk of iets dergelijks! Uiteraard blijft het volgend jaar niet bij lesgeven alleen. Met de vrije tijd die ik dadelijk na Mary Poppins iets meer hoop terug te vinden, heb ik ook veel uitvoerende plannen te voltooien. Daar later meer over! Neem ‘s een kijkje op mijn (bijna geheel, met dank aan: Manomedia) zelf gemaakte website: musical-fabriek.nl!
Jul 04 2011
Posted on March 25th, 2011 by irene
Een van de vele vragen die ik afgelopen tijd niet geheel onterecht naar m’n hoofd kreeg, was natuurlijk; waar blijft je nieuwe blog? De belofte die ik maakte vóór de kerst nog iets te schrijven was uiteraard niet bedoeld voor kerstmis 2011.. Een excuses is hier dan ook zeker op zijn plaats. Niet dat het leven stopt of ondraaglijk wordt als men mijn hersenspinsels niet eens in de zoveel tijd mag lezen, die onmisbare verantwoordelijkheid is misschien wat overdreven. Echter kan ik goed begrijpen dat er een leegte kan ontstaan na een gemiddelde van 1 à 2 blogjes in de week, nog afbouwend naar 1 per maand, naar ineens 8 maanden niets! Ik stel me zo voor dat dat moet voelen als de allerlaatste aflevering van Friends, lang geleden, toen Veronica nog Yorin was. Het was mijn kleine verslaving, een half uurtje te hard lachen, tranen met tuiten, endorfine, serotonine-’snuivend’, intens genieten. Nu rest het ons te vermaken met de dvd-box, of de herhalingen.
Terug naar de hamvragen. Want er gaat er nog één de ronde. Wat ga ik toch na het grote avontuur genaamd Mary Poppins doen?? Is een vraag die me al een tijd achterna zit en dat terwijl we nog steeds in volle gang bezig zijn in het Circustheater! Het moge duidelijk zijn dat ook mij deze vraag bezig houdt, want zoals dat overal in de natuur gaat, werkt het ook zo in het theater; het oude moet plaats maken voor het nieuwe. Over deze vraag der vragen kan ik voorlopig het volgende kwijt; ik verkeer vooralsnog in een staat van onwetendheid op dit gebied. Dat klinkt onzeker en soms beangstigend, maar het biedt ook een heleboel mogelijkheden. En dat laatste brengt mij bij het volgende (luxe-) probleem; alles kan als jij het laat gebeuren! Met andere woorden, er zijn zoveel ’dingen’ die mij intrigeren, aanspreken en wat ik ontzettend leuk vind om te doen, dat het me soms duizelt. Genoeg om over na te denken dus, ik zal hier dan ook zeker op terug komen. Wanneer? Voor mij een weet, voor jullie een (ham)vraag!!
Mar 25 2011
Posted on September 3rd, 2010 by irene
De trouwe lezers weten maar al te goed waarom deze titel zo goed bij deze blog past. Het schaamrood staat letterlijk op m’n kaken, als ik zie wanneer ik voor het laatst heb geblogged. Schandalig. Het lijkt bijna alsof er deze zomer niet zo bijzonder veel is gebeurd in mijn leventje. Ik geef toe, ik ben niet naar een ander continent geweest, laat staan over de grens. Ik had genoeg aan het Scheveningse strand en een goed boek. ‘We’ zijn geen wereldkampioen geworden, echt reden voor een feest der feesten was er daardoor niet. En tot mijn eigen verbazing ben ik inmiddels bezig met de derde cake. Is de verveling dan echt toegeslagen? Al die tijd iedereen in het ongewisse gelaten, omdat mevrouw te druk was met lezen en bakken? Niets is minder waar! Nou ja, al het bovenstaande is echt gebeurd uiteraard, (nu komt het ‘laat me het uitleggen’ gedeelte), maar als dat het enige was waar ik me deze zomer mee bezig heb gehouden, dan zou ik gillend gek zijn geworden. Nee, ik heb me samen met mijn vriend/partner/man beziggehouden met het opkalefateren van de huiskamer. Likje verf hier, schuurmachientje daar, zweetdruppeltje hier, rugklachtje daar, maar dan heb je ook wat. Een schitterende, naar verf ruikende, woonkamer! Velen van jullie zullen hier totaal geen boodschap aan hebben, de enige die er immers wonen zijn wij, en Banjer. De laatstgenoemde zal het echter ook weinig kunnen schelen, hoewel we ‘m ook niet horen klagen over z’n opgeknapte verblijf. Een andere leuke gebeurtenis deze zomer heeft echter betrekking op heel wat meer personen (en geen honden, naar ik weet). Zoals men misschien weet, regen, wind, sneeuw of hittegolf, Mary Poppins gaat natuurlijk te allen tijde door. Ook als Mary op vakantie is. Dan hebben we namelijk nog een Mary. En als Mary 2 er niet is, dan komt Mary 3 kijken. En nou wilde het toeval dat Mary 1 en 2 afgelopen periode tot twee keer aan toe allebei niet aanwezig waren. Na veel repetities met de nieuwe kindercast, was het dan eindelijk tijd voor het echte werk! De blauwe jas mocht aan, na ruim een jaar afkicken van het vliegen bij Tarzan, mocht ik weer. Hier heb ik anderhalf jaar naar toe gewerkt, en het was het dubbel en dwars waard! Wat heb ik ontzettend genoten en wat smaakt dat natuurlijk naar meer!Ik hoop dat door mijn nalatigheid in bloggen niemand in de psychische problemen is geraakt, ik ga mijn best doen om het volgende blogje voor de kerst te hebben gepost!
Sep 03 2010
Posted on June 29th, 2010 by irene
Acht keer per week staan we de meest perfecte noten te produceren, worden wij dames geacht ons te gedragen als dames. Geregen in strakke korsetten die soms de flatulentie en oprispingen flink doen aanwakkeren, proberen we op toneel dat overschot aan lucht, hoe moeilijk ook, zoveel mogelijk binnen te houden. En als men er dan toch per ongeluk één laat vliegen, dan wordt er blozend geëxcuseerd met een hooghartig pardon. Maar vandaag niet! Vandaag was het tijd voor wat mannelijkheid. Voetbal! Het zogeheten jaarlijkse “Musical voetbalt” (ja, het kan echt) werd dit jaar gevolgd door de spannende wedstrijd Nederland-Denemarken. Eindelijk mochten wij vrouwen ook een beetje man zijn. Dus er werd door de vrouwen gevoetbald als mannen, waarbij het kunstgras bevochtigd werd met spuug en de edele delen ongegeneerd goed werden gelegd (voor zover dat mogelijk is bij de dames, maar het ging blijkbaar om het gebaar), en er mocht geblèrd worden naar het de Denen en de Hollanders, wat op zich natuurlijk volslagen nutteloos is, want men staat dus gewoon tegen een scherm te schreeuwen, maar daar ga je blijkbaar alleen maar harder kabaal van maken. Na de wedstrijd was het natuurlijk tijd om de hongerige musical maagjes te vullen en hoe kan het ook anders; er werd ‘mannelijk’ geBBQed! En de overtollige lucht? Dat mocht vandaag ongegeneerd heerlijk van alle kanten ontsnappen! Morgen maar even wat extra honing in de thee en een pak Rennies meenemen… 
Jun 29 2010
Posted on May 10th, 2010 by irene
Zo kom ik afgelopen zaterdag tierend aan op Rotterdam Airport. Terug van een weekje Turkije (gemiddelde temperatuur; 25 graden), wat op zich natuurlijk geen straf is. Maar nou wil het geval dat er op dit vliegveld geen sprake is van acclimatiseren door eerst via ‘de slurf’ naar de aankomsthal te kunnen lopen. Nee, op dit vliegveld mag je direct met de trap naar buiten! En dan is 10 graden best een klap in het gebruinde gezichtje. Tja, en dan komt bovenstaande kreet er dus uit. Afijn, met de zon slechts nog in m’n hoofd i.p.v erboven, kan ik de volgende dag direct weer aan de slag met het zingen van het langste woord van musicalland. En aangezien het weekend is, mag ik dat maar liefst 2 keer achter elkaar doen. Appeltje eitje, hoor ik u denken, na een week rust. Helaas, niets is minder waar. Ik heb m’n energie nog op een strandbedje in Turkije laten liggen, want het lijkt wel of alles 3 keer zo snel gaat! Al met al wel weer een gezellige, maar zware eerste werkdag. En dan is het alweer maandag. De vrije dag. Vol enthousiasme begin ik aan m’n to do list, want er is genoeg to do. Echter gaat ook vandaag alles weer op z’n elfendertigst, met als bewijs deze blog die al voor twaalf uur s’middags gepost had moeten zijn. U hoort het al, dat acclimatiseren gaat maar mondjesmaat.
May 10 2010
Posted on March 26th, 2010 by irene
Het blijft een bijzonder tafereel; op het toneel neemt de magie het voortouw, met af en toe wat schepjes suiker en snufjes humor om het feest compleet te maken. En sinds vorige week is daar nog een extra dimensie aan toegevoegd; het orkest. Iedere keer weer vele momenten waarop ik de kleinste haartjes op mijn lijf omhoog voel komen, de zogenoemde kippe(n?)vel momenten. Maar.. achter de coulissen ontstaat de echte magie. Wellicht na veel oefenen, oefenen en nog eens oefenen, echter als men het eenmaal te pakken heeft is dat pure magie. Neem nou een spoedverkleding. Van het ene op het andere moment wisselt ‘iemand’ van jurkje. De eerste paar keer staat de persoon in kwestie misschien half naakt op toneel, maar na een aantal maal oefenen, is er dan warempel toch sprake van magie! En blijft zelfs het hoedje zitten… Deze blog leent zich er dan ook goed voor om al die mensen die keihard ‘oefenen oefenen, oefenen’ (het favoriete woord van onze Engelse regisseur) voor al die magie achter en vóór de schermen, eens even goed in het zonnetje te zetten.
Want zonder licht geen sterren, spotjes, blauwe lucht, schoorstenenstad. Zonder kleedsters en kleders geen prachtige kostuums (wanneer gaan we toch terug naar die goeie ouwe tijd?). Zonder kap en grime geen mooie, malle pruiken of schmink. Zonder techniek geen schoorstenen, poppenhuizen en teaparty voor Mary en zonder geluid geen gouden keeltjes voor de achterste rij!
Jullie worden allen hartelijk bedankt!!!
Mar 26 2010
Posted on February 16th, 2010 by irene
Het is wellicht geen kunstschaatsen (je zapt en belandt in Vancouver momenteel), maar wat wij straks in het Circustheater gaan doen is ook geen kattepis! Weliswaar geen gladde koude vloer met ijzers aan je voeten (wij hebben andere ijzers..), of zesdubbele Rittbergers, maar zìj hoeven tijdens hun kuur niet te zingen, hoog te zingen! Man man man, die Mary P zingt hoog, maar de sopraantjes in het ensemble doen net zo gezellig mee! 8 x per week de show mogen eindigen met dé hoge C; het is alvast een goede oefening, mocht ik ooit in de beruchte blauwe jas aan komen vliegen. Ik zing ‘t straks met twee vingers in m’n neus weg! Echter is het nu nog iets te vroeg om achterover te zitten. Het is op het moment allemaal nogal zoals bovenstaande blogtitel weergeeft. En dan dat tegelijk. Vooral in het lied met al die letters. Die ja. Veel letters, die we dan snel achter elkaar opnoemen, en dan nog sneller en dan op z’n snelst. En dan hoog erbij zingen, terwijl we veel en snel en hoog springen! Ik verzin het niet, kom maar kijken!
Maar lieve mensen, wat ben ik blij dat deze supercalifractuleuze droom uit is gekomen! De sfeer is geweldig, de muziek is fantastisch, de kinderen zijn om op te eten, eigenlijk kan ik gewoon niet wachten om het theater in te gaan! Helaas, we moeten nog even wachten met z’n allen. Rome is ook niet in één dag gebouwd!
Feb 16 2010
Posted on January 23rd, 2010 by irene
Want na de zinderende finale, de allerlaatste aflevering Op zoek naar Mary Poppins, ben ik gewoon weer Irene, die groen draagt omdat het ‘r staat, of omdat het nou eenmaal een hele mooie jurk/broek/jas is en toevallig groen kan zijn. Ik hoop overigens dat jullie nog steeds gaan kijken, want ik hoor in de wandelgangen dat mijn trouwste fans er inmiddels al helemaal klaar mee zijn. En hoe begrijpelijk dat ook is (het groene bloempje heeft immers d’r laatste noot al gezongen), is het toch meer dan de moeite waard. Niet alleen omdat alle Mary’s nog even langskomen om hun allerlaatste zin op tv uit te brengen (jawel er komen nog wat noten!), maar ook vanwege die drie fantastische finalisten die niet alleen de longen uit hun lijf gaan zingen maar ook de benen uit het lijf gaan dansen! Na de repetitie met de ex-Mary’s heb ik nog even naar de meisjes gegluurd, terwijl ze met een handvol jongens een heerlijk dansnummer met een hoop getap aan repeteren waren. En wat wordt dat gaaf! En wat ben ik jaloers! Doch, met opgeheven hoofd verliet ik de studio, heerlijk vroeg, om morgen weer terug te keren, heerlijk laat, uitgeslapen en wel. Het eerste geconstateerde voordeel; er is zowaar weer een echt weekend. En wat ga ik dat goed vieren met m’n schatje; vanavond wordt er voor ons gekookt!
Jan 23 2010
