Supercalifragilisticgodwatishetkoudzeg!

Posted on May 10th, 2010 by irene

Zo kom ik afgelopen zaterdag tierend aan op Rotterdam Airport. Terug van een weekje Turkije (gemiddelde temperatuur; 25 graden), wat op zich natuurlijk geen straf is. Maar nou wil het geval dat er op dit vliegveld geen sprake is van acclimatiseren door eerst via ‘de slurf’ naar de aankomsthal te kunnen lopen. Nee, op dit vliegveld mag je direct met de trap naar buiten! En dan is 10 graden best een klap in het gebruinde gezichtje. Tja, en dan komt bovenstaande kreet er dus uit. Afijn, met de zon slechts nog in m’n hoofd i.p.v erboven, kan ik de volgende dag direct weer aan de slag met het zingen van het langste woord van musicalland. En aangezien het weekend is, mag ik dat maar liefst 2 keer achter elkaar doen. Appeltje eitje, hoor ik u denken, na een week rust. Helaas, niets is minder waar. Ik heb m’n energie nog op een strandbedje in Turkije laten liggen, want het lijkt wel of alles 3 keer zo snel gaat! Al met al wel weer een gezellige, maar zware eerste werkdag. En dan is het alweer maandag. De vrije dag. Vol enthousiasme begin ik aan m’n to do list, want er is genoeg to do. Echter gaat ook vandaag alles weer op z’n elfendertigst, met als bewijs deze blog die al voor twaalf uur s’middags gepost had moeten zijn. U hoort het al, dat acclimatiseren gaat maar mondjesmaat.

Comments (5) May 10 2010

Achter de schermen schijnt de zon?

Posted on March 26th, 2010 by irene

Het blijft een bijzonder tafereel; op het toneel neemt de magie het voortouw, met af en toe wat schepjes suiker en snufjes humor om het feest compleet te maken. En sinds vorige week is daar nog een extra dimensie aan toegevoegd; het orkest. Iedere keer weer vele momenten waarop ik de kleinste haartjes op mijn lijf omhoog voel komen, de zogenoemde kippe(n?)vel momenten. Maar.. achter de coulissen ontstaat de echte magie. Wellicht na veel oefenen, oefenen en nog eens oefenen, echter als men het eenmaal te pakken heeft is dat pure magie. Neem nou een spoedverkleding. Van het ene op het andere moment wisselt ‘iemand’  van jurkje. De eerste paar keer staat de persoon in kwestie misschien half naakt op toneel, maar na een aantal maal oefenen, is er dan warempel toch sprake van magie! En blijft zelfs het hoedje zitten…  Deze blog leent zich er dan ook goed voor om al die mensen die keihard ‘oefenen oefenen, oefenen’ (het favoriete woord van onze Engelse regisseur) voor al die magie achter en vóór de schermen, eens even goed in het zonnetje te zetten.

Want zonder licht geen sterren, spotjes, blauwe lucht, schoorstenenstad. Zonder kleedsters en kleders geen prachtige kostuums (wanneer gaan we toch terug naar die goeie ouwe tijd?). Zonder kap en grime geen mooie, malle pruiken of schmink. Zonder techniek geen schoorstenen, poppenhuizen en teaparty voor Mary en zonder geluid geen gouden keeltjes voor de achterste rij!

Jullie worden allen hartelijk bedankt!!!

Comments (12) Mar 26 2010

Hoog, snel en veel!

Posted on February 16th, 2010 by irene

Het is wellicht geen kunstschaatsen (je zapt en belandt in Vancouver momenteel), maar wat wij straks in het Circustheater gaan doen is ook geen kattepis! Weliswaar geen gladde koude vloer met ijzers aan je voeten (wij hebben andere ijzers..), of zesdubbele Rittbergers, maar zìj hoeven tijdens hun kuur niet te zingen, hoog te zingen! Man man man, die Mary P zingt hoog, maar de sopraantjes in het ensemble doen net zo gezellig mee! 8 x per week de show mogen eindigen met dé hoge C; het is alvast een goede oefening, mocht ik ooit in de beruchte blauwe jas aan komen vliegen. Ik zing ‘t straks met twee vingers in m’n neus weg! Echter is het nu nog iets te vroeg om achterover te zitten. Het is op het moment allemaal nogal zoals bovenstaande blogtitel weergeeft. En dan dat tegelijk. Vooral in het lied met al die letters. Die ja. Veel letters, die we dan snel achter elkaar opnoemen, en dan nog sneller en dan op z’n snelst. En dan hoog erbij zingen, terwijl we veel en snel en hoog springen! Ik verzin het niet, kom maar kijken!

Maar lieve mensen, wat ben ik blij dat deze supercalifractuleuze droom uit is gekomen! De sfeer is geweldig, de muziek is fantastisch, de kinderen zijn om op te eten, eigenlijk kan ik gewoon niet wachten om het theater in te gaan! Helaas, we moeten nog even wachten met z’n allen. Rome is ook niet in één dag gebouwd!

Comments (10) Feb 16 2010

Het laatste berichtje als ex-Mary

Posted on January 23rd, 2010 by irene

Want na de zinderende finale, de allerlaatste aflevering Op zoek naar Mary Poppins, ben ik gewoon weer Irene, die groen draagt omdat het ‘r staat, of omdat het nou eenmaal een hele mooie jurk/broek/jas is en toevallig groen kan zijn. Ik hoop overigens dat jullie nog steeds gaan kijken, want ik hoor in de wandelgangen dat mijn trouwste fans er inmiddels al helemaal klaar mee zijn. En hoe begrijpelijk dat ook is (het groene bloempje heeft immers d’r laatste noot al gezongen), is het toch meer dan de moeite waard. Niet alleen omdat alle Mary’s nog even langskomen om hun allerlaatste zin op tv uit te brengen (jawel er komen nog wat noten!), maar ook vanwege die drie fantastische finalisten die niet alleen de longen uit hun lijf gaan zingen maar ook de benen uit het lijf gaan dansen! Na de repetitie met de ex-Mary’s heb ik nog even naar de meisjes gegluurd, terwijl ze met een handvol jongens een heerlijk dansnummer met een hoop getap aan repeteren waren. En wat wordt dat gaaf! En wat ben ik jaloers! Doch, met opgeheven hoofd verliet ik de studio, heerlijk vroeg, om morgen weer terug te keren, heerlijk laat, uitgeslapen en wel. Het eerste geconstateerde voordeel; er is zowaar weer een echt weekend. En wat ga ik dat goed vieren met m’n schatje; vanavond wordt er voor ons gekookt!

Comments (5) Jan 23 2010

Ladies and Gents; mijn BH!

Posted on January 20th, 2010 by irene

banjer en ik

Interview rubriek ‘Baasjes’ in KRO Magazine

Comments (6) Jan 20 2010

Sprakeloos

Posted on January 18th, 2010 by irene

Turend naar een scherm dat zichzelf niet vanzelf vult, wacht ik op de juiste woorden die omschrijven hoe dankbaar ik ben. Dankbaar voor al dat eindeloze gestem van de afgelopen zeven weken, de reddingsvesten van Willem en niet te vergeten al jullie lieve reacties. Vooral na gisteravond kan het niet op! Het was een machtige ervaring en ik ben enorm trots op mezelf dat ik me tot de beste 4 van 1200 (!!) kandidaten mag benoemen, maar het was toch wel even slikken dat ik net voor de finale naar huis gestuurd word. De Noord-Hollandse nuchtere Irene was even verdwenen en deed half Nederland naar de tissues grijpen (als ik de krabbels, smsjes en maitjes moet geloven). Werkelijk waar verbijsterend hoe iedereen mij een hart onder de riem steekt, dat ga ik nog het meeste missen denk ik! En een andere vervelende bijkomstigheid is dat ik nu natuurlijk niets meer te melden heb. Het bloggen is over een week officieel voorbij hier, maar schijnbaar werk ik nogal op de lachspieren met mijn ‘columns’ (zoals ze tegenwoordig al zijn omgedoopt). Vandaar dat ik besloten heb gewoon vrolijk verder te gaan op m’n site www.ireneborst.nl. En natuurlijk beleef ik na Op zoek naar Mary Poppins ook nog heel veel avonturen, wellicht iets minder spectaculair, hoewel als ik het me goed herinner heb ik zelfs tijdens deze hectische periode over ‘het weer’ en over Banjer lopen bloggen en dat was volgens mij geen probleem. Maar zoals Willem al zei, hij gaat op de eerste rij zitten als ik de sterren van de hemel speel en ik hoop dat jullie er dan naast zitten. Of ik nou leading lady of derde boom van rechts ben, ik ben voorlopig niet van de planken af te slaan!

Comments (19) Jan 18 2010

We gaan weer aftellen!

Posted on January 16th, 2010 by irene

Tja, en zo zijn we ineens zeven weken verder en nog maar één week verwijderd van de Finale! Maar voor dat het ons naar het hoofd stijgt, eerst nog even de zevende liveshow tegemoet. En laat dat nou m’n geluksgetal zijn. Waarom? Omdat m’n moeder ieder jaar altijd maar wat graag vertelt dat ik 7 pond woog toen ik om 7 uur op 7 november 1983 geboren werd (die laatste getallen zijn dan weer een beetje jammer, maar als ik in 1777 geboren zou zijn, ben ik nu bijna 233). Helaas, ik ben niet zo bijgelovig… En toch nam ik graag de groene M&M’s mee die m’n nichtje speciaal voor me had uitgezocht. Maar ja, ze zijn ook gewoon erg lekker. Even alle gekheid op ‘n stokje; ik geloof dan misschien niet zo in het breken van een been, en ik ga ook zeker niet gillen als je me succes wenst i.p.v toi toi toi, maar waar ik wel in geloof is het vertrouwen dat iedereen gaat STEMMEN!!!! Uiteraard staat daar tegenover dat ik me van m’n opperbeste kant laat zien. Maar dat is al weken de afspraak, meen ik me te herinneren. Met veel hoogmoed zeg ik dan ook graag: tot in de finale!

Comments (7) Jan 16 2010

Ze worden steeds korter!

Posted on January 12th, 2010 by irene

Ik wil alvast mijn oprechte excuses aanbieden voor de wederom korte blog die komen gaat. Ook een dikke sorry voor de vertraging van de blog. Deze Mary heeft nogal wat aan haar hoofdje. Gisteren was bijvoorbeeld zo’n vrije dag met aanhalingstekens. Mensen die volgen op twitter kunnen dit volmondig beamen. Het was zoals een van m’n idolen vaak zong: rennen vliegen springen vallen opstaan en weer doorgaan. Zonder komma’s!! Ook vandaag was een hectische dag, doch zeer gezellig! Morgen Opnieuw geen tijd om te ademen; eerst een missie (ik knijp ‘m nu alweer) en ‘s middags met de camera ploeg een strandwandeling (met Banjer de BH natuurlijk!!! (bekende hond)) en een kijkje in mijn nederige stulpje. Eindelijk dat lang verwachte diepte interview! Donderdag zal het ons uiteraard ook niet aan drukte ontbreken, net als vrijdag, zaterdag en.. zondag. De HALVE FINALE!!!!

Ziezo, of nee: Spit Spot! Hier moeten jullie het maar even mee doen. Voor meer info over mijn o zo turbulente leventje kun je altijd even kijken op http://twitter.com/IreneBorst

Comments (4) Jan 12 2010

Korte zaterdag avond bulletin

Posted on January 9th, 2010 by irene

Den Haag, 9 januari,

Wederom gaat om half 7 de wekker. Als eerste checken we het weer. Want dat schijnt een verschrikking te worden. Erwin Kroll adviseert iedereen zelfs om de hele dag in bed te blijven en er pas zondag uit te komen! Gekke Erwin.. Hoewel m’n kleine rode autootje flink heen en weer geschud wordt door de wind, valt het met de sneeuw allemaal reuze mee. De repetitie verloopt soepeltjes en met wat inspirerende woorden van onze iconen Pia en Willem kan ik met een gerust hart naar huis. Opnieuw even het weer checken dan maar. Waar blijft die sneeuwstorm met z’n sneeuwduinen en z’n yeti’s? Natuurlijk, het voelt vandaag of je in Siberië beland bent, maar echt spannend wordt het niet. Althans niet naar Den Haag. Op de radio echter komen allerlei verontrustende berichten langs. Ernstige ongelukken, afgezette wegen en opstuivende sneeuw. Opgelucht rijd ik Den Haag binnen en word ik even helemaal warm van binnen als ik het meertje in de Scheveningse bosjes vol zie staan met schaatsende mensen. Dapper hoor, Erwin’s advies in de wind slaan en vooral niet in bed blijven liggen!

Comments (4) Jan 09 2010

Een dagje blozen.

Posted on January 4th, 2010 by irene

Het begon gisteravond eigenlijk al. Na de lovende kritieken van het panel en Willem die de beroemde zin van Barry Stevens even misbruikte, was de toon al gezet. Maar ik hield me in, tot dan toe nog geen tomaatje. Tot het moment van de terugblik. Nietsvermoedend op de bank na ons heerlijke Spoon full of Sugar optreden kwamen we allemaal nog even voorbij. En daar.. in de studio op dat gigantische scherm zag ik me toch een smoelwerk voobij komen! Zoals Mary zou zeggen; o dear! Ik geloof dat ik zelf iets zei in de trant van; wat een harses!! Al die arme mensen met big screen tv’s! Tja, en toen begon het hoofdje wel enigzins te gloeien… van schaamte. Echter wist ik op dat moment nog niet wat ik na de resultshow wel wist: men vond mij leuk! Zonder zwanenzang in één keer huppelend naar de kwartfinale! Vanaf dat moment was m’n tomaatkleurige gezicht geen gevolg meer van het schaamrood, maar meer van het blozen. En ik kan ook niet meer stoppen met blozen! M’n vader en m’n broer die me bijna doodknuffelen, m’n vrienden die me weer heerlijk lelijk en grappig vonden en m’n vriend die zich enorm verbaasde en zo trots was dat ie vandaag met een enorme grijns op z’n gezicht, (zij het met wallen tot aan z’n knieën) de gymlessen aan het geven was; steeds maar die kleur. En dan hebben we het nog niet eens over de bekende krabbels, smsjes en emails waarmee ik overspoeld wordt! Het gaat inmiddels nog verder: het gebeurt al sporadisch bij de bakker en bij die supermarkt waar je je boodschappen gratis krijgt als je goed oplet en vierde wachtende in de rij bent, of als ik met Banjer in het bos loop; dat mensen je vragen of je het echt bent! Ja, dan ben ik echt niet meer te onderscheiden van de rode groenten! Nee, ik heb voorlopig geen blush meer nodig, die Mary koontjes zitten er vanzelf al.

Comments (3) Jan 04 2010